เมื่อวันที่ 9 พอเรียนอาจารย์อ๊อดเสร็จก้อกลับบ้าน
อาจารย์ปล่อยก้อออกมาเลย พร้อมดาวจัง
ตอนแรกอ่ะว่าจะกลับพร้อมเมลล์แต่แมร่งงงง ไม่รอ กุกลับเองก้อได้
กลับมาบ้านก้อไปวัดต่อเลยอ่ะเพราะต้องรีบไปฟังสวด
เฮ้อออออ ต้นปีก้อต้องสูญเสียญาติผู้ใหญ่แล้ว
แม้จะไม่สนิทแต่ก้อรักกันเพราะเป็นพี่สาวแม่
เวลาเจอแก อิ๊งค์ชอบเข้าไปกอดดดดดด
เฮ้อออออ ชีวิตคนเราตายวันตายพรุ่งไม่รุเลย
จะทำอะไรก้อทำนะ ก่อนที่มันจะสายไป
กลับมาถึงบ้านตอนดึกทำงานเสร็จเที่ยงคืน
ตีสองตื่นอีก...เพราะต้องนั่งรถไปเป็นเพื่อนพี่อาร์ม
ไปรับแม่ที่วัดแล้วไปเอาปลากับแม่ที่อ่างทอง
เป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ยยยยย ที่ไปตลาดปลา
ปลาเยอะมากกกกกกก เป้นตลาดที่มีปลาเยอะที่สุดที่เคยเห็น
ไปอยู่ 2 วัน......ต้องกลับกรุงเทพแล้วววว
กลับบ้านไปเที่ยวนี้มีแต่เรื่องปวดหัวเพราะป้าๆที่อิ๊งค์อยู่ด้วย
เค้าเกิดทะเลาะกานนนน กลุ่มแตกกซะง้านนน
เหมือนเด็กป่ะ....อิ๊งค์นั่งฟังข้างนี้ระบาย ก้อไปฟังข้างโน้นนอีก
กรูเป็นคนกลางอีกแล้ว เป็นอะไรที่ลำบากใจที่สุด
อยากให้มารวมกันเหมือนเดิม
เพราะป้าๆเหล่านี้เป็นคนที่อิ๊งค์รักและเคารพที่สุด......
แล้ววันอาทิตย์ก้อกลับหอ
ไปซื้อขาตั้งกล้อง 900 บาทที่ฟิวส์เจอร์
เงินกรูหายไปเลยนะ แมร่งหนักโคดดดด
แล้วก้อเดินดุโน้นดูนี้ซักพักก้อกลับหอ
กลับสู่วงจรชีวิตเดิมๆ
เหงาอีกแล้ว
คิดถึงเว้ยยยย
คิดถึง ห้อง 8
คิดถึงคนนั้น
คิดถึงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆทุกวัน
เป็นอะไรเนี่ย......อยากผอมด้วยแมร่งงง
งานยังไม่เสร็จเลย....กูตายยยยยย
จะสอบอยุ่แล้ววว
เวนแท้ๆ
จาวาเลนไทล์แล้ววววว
กรูมีอะไรเนี่ย..มีความรักให้กับทุกคน
ทุกวันอยู่แล้วววว 55++
แต่อยากได้ความรักจากคนคนนั้นบ้างอ่ะ
จารุมั้ยเนี่ยว่าคิดถึงอยู่
เฮ้ยยยพุดไรอ่ะ พอ พอ
ปล.วันอาทิดพี่ฝนรับปริณญา
ปล.15 นี้ นเรศวรเข้า
ปล. สวัสดีวันแห่งความรัก..รักทุกคนที่สุด.......จำไว้
แล้วเราก็ก้อเดินต่อไป.......สวัสดี
ปล.อีกครั้งหายไปนานมากกกกตั้งแต่ปีใหม่
เพราะงมอยุ่กับสเปช..เฮ้อออ
วาเลนส์ปีนี้อยากให้ความรักกับทุกคน
และขอให้ทุกคนมีแต่คนที่ร้ากกกคร้าบบบ
หายไปไหนเนี่ย